Ένα ιδιαίτερα θλιβερό περιστατικό βανδαλισμού σημειώθηκε στην Αλεξανδρούπολη, στην παιδική χαρά που βρίσκεται κάτω από τον Φάρο, στον χώρο της ανάπλασης.
Άγνωστοι προκάλεσαν εκτεταμένες φθορές στις εγκαταστάσεις, καταστρέφοντας ολοσχερώς την ειδική κούνια που προορίζεται για παιδιά με αναπηρία. Παράλληλα, έσπασαν τα ελατήρια σε παιχνίδια της παιδικής χαράς, ενώ προκάλεσαν ζημιές και σε άλλα όργανα, αφήνοντας πίσω τους εικόνες καταστροφής.
Το περιστατικό γίνεται ακόμη πιο εξοργιστικό από το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι δράστες πέταξαν στη συνέχεια τα κατεστραμμένα παιχνίδια στη θάλασσα.
Πέρα από το οικονομικό κόστος της αποκατάστασης, η συγκεκριμένη ενέργεια εγείρει σοβαρά ζητήματα κοινωνικής ευθύνης και σεβασμού στον δημόσιο χώρο. Η καταστροφή μιας κούνιας για παιδιά με αναπηρία δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη βανδαλισμό. Στερεί από παιδιά που έχουν ανάγκη από προσβάσιμες υποδομές τη δυνατότητα να απολαμβάνουν το παιχνίδι ισότιμα με τους συνομηλίκους τους.
Οι δημόσιοι χώροι, οι παιδικές χαρές και οι υποδομές προσβασιμότητας δεν είναι περιουσία κανενός μεμονωμένου πολίτη. Αποτελούν κοινά αγαθά, που δημιουργούνται και συντηρούνται για να εξυπηρετούν ολόκληρη την κοινωνία. Όταν καταστρέφονται, δεν προκαλείται μόνο υλική ζημιά, αλλά πλήττεται και η ίδια η έννοια της κοινωνικής συνύπαρξης.
Ιδιαίτερα όταν στο στόχαστρο βρίσκονται υποδομές που εξασφαλίζουν την πρόσβαση και τη συμμετοχή των παιδιών με αναπηρία, το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη κοινωνική διάσταση. Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα και η ισότιμη πρόσβαση δεν μπορούν να μένουν στα λόγια, αλλά πρέπει να αποτυπώνονται έμπρακτα στην καθημερινότητα.
Το ζητούμενο πλέον είναι η αποκατάσταση των ζημιών, η προστασία της παιδικής χαράς και η ανάληψη πρωτοβουλιών ώστε ανάλογα περιστατικά να μην επαναληφθούν.
Γιατί μια πόλη δεν κρίνεται μόνο από τις αναπλάσεις και τα έργα που δημιουργεί, αλλά και από τον σεβασμό που δείχνουν οι κάτοικοί της σε όσα ανήκουν σε όλους. Και κυρίως, από το αν φροντίζει να μη στερεί από κανένα παιδί το δικαίωμα στο παιχνίδι.
