Με ποινή φυλάκισης 17 μηνών —η οποία, ωστόσο, ανεστάλη για μία τριετία και συνοδεύεται από δικαίωμα άσκησης έφεσης, δηλαδή χωρίς να συνεπάγεται ουσιαστική έκτιση— «έκλεισε» το βράδυ της Πέμπτης, 18 Ιουνίου 2026, στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ξάνθης, η πολύκροτη υπόθεση του βίαιου αποκλεισμού και του προπηλακισμού του τότε Τοποτηρητή Μουφτή Κομοτηνής, Δρ. Χαλήλ Τζιχάτ, στο τέμενος Πλατάνου («Τσινάρ») της Ξάνθης.
Το δικαστήριο έκρινε ενόχους και τους τέσσερις κατηγορούμενους για το επεισόδιο της 11ης Οκτωβρίου 2024. Η ποινή των 17 μηνών με τριετή αναστολή —μια απόφαση πρωτόδικη και εκκλητή— αφήνει, ωστόσο, βαριά την αίσθηση ότι όσοι εμπόδισαν βίαια έναν νόμιμο θρησκευτικό λειτουργό να προσευχηθεί, τη γλιτώνουν τελικά «στα μαλακά».
Η απόφαση
Η εκδίκαση της υπόθεσης ξεκίνησε το μεσημέρι, έπειτα από δύο προηγούμενες αναβολές, και ολοκληρώθηκε το βράδυ με την ανακοίνωση της απόφασης. Μετά την εισαγγελική πρόταση και τις αγορεύσεις των δικηγόρων, η έδρα αποσύρθηκε σε διάσκεψη και επέστρεψε με ετυμηγορία ενοχής, επιβάλλοντας ποινή φυλάκισης δεκαεπτά μηνών, ανασταλτικού χαρακτήρα για τρία έτη, με αναγνωρισμένο το δικαίωμα έφεσης. Δεδομένου του εκκλητού της απόφασης, οι κατηγορούμενοι εξακολουθούν να τεκμαίρονται αθώοι μέχρι την έκδοση αμετάκλητης κρίσης.
Το συμβάν: 11 Οκτωβρίου 2024 στο τέμενος Πλατάνου
Η υπόθεση ανάγεται στις 11 Οκτωβρίου 2024, όταν, κατά τη μεσημβρινή προσευχή της Παρασκευής στο κεντρικό τέμενος Πλατάνου (Τσινάρ Τζαμί) της Ξάνθης —και ενώ η Πολιτεία εγκαινίαζε το νέο διδακτήριο του Μουσουλμανικού Ιεροδιδασκαλείου Ξάνθης— ομάδα ατόμων παρεμπόδισε βίαια την είσοδο των νόμιμων, κρατικά διορισμένων Τοποτηρητών Μουφτήδων Ξάνθης, Κομοτηνής και Διδυμοτείχου στον χώρο λατρείας.
Όπως αποτυπώθηκε στο βίντεο που κατατέθηκε στη δικογραφία και προβλήθηκε στην αίθουσα, ο τότε Τοποτηρητής Μουφτής Κομοτηνής Δρ. Χαλήλ Τζιχάτ δέχθηκε λεκτικές προσβολές και απωθήθηκε εκτός του τεμένους, αναγκαζόμενος τελικά να προσευχηθεί έξω από τον χώρο. Το περιστατικό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και έλαβε μεγάλη δημοσιότητα, απασχολώντας την τοπική κοινωνία και την ευρύτερη Θράκη. Συνήγοροι υπεράσπισης ήταν οι δικηγόροι Γιάννης Μπάρκας και Αχμέτ Καρά, ενώ την πολιτική αγωγή των παθόντων εκπροσώπησε η δικηγόρος Μαρία Πουρνάρα.
Δύο διαδοχικές αναβολές: 27 Μαρτίου και 5 Ιουνίου 2026
Η δίκη προσδιορίστηκε αρχικά για τις 27 Μαρτίου 2026, περίπου δεκαεπτά μήνες μετά το συμβάν. Η διαδικασία ξεκίνησε, το δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα της πολιτικής αγωγής για προβολή του βίντεο, όμως η υπεράσπιση εξασφάλισε αναβολή επικαλούμενη την απουσία ουσιώδους μάρτυρα. Παρότι η εισαγγελική πρόταση ήταν να προχωρήσει η δίκη, μετά από διάσκεψη της έδρας δόθηκε αναβολή για τις 5 Ιουνίου 2026.
Στις 5 Ιουνίου 2026 η εκδίκαση διακόπηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά: ένας κατηγορούμενος δεν παρέστη λόγω χειρουργικής επέμβασης, ενώ τέθηκε εκ νέου το ζήτημα της απουσίας του βασικού μάρτυρα κατηγορίας, του τότε Τοποτηρητή Μουφτή Διδυμοτείχου Οζμάν Χαμζά. Η ένταση στην αίθουσα ανάγκασε την έδρα να διακόψει δύο φορές τη συνεδρίαση, με τη διάσκεψη για το αίτημα αναβολής να διαρκεί πάνω από μία ώρα. Ορίστηκε τότε ως νέα δικάσιμος η σημερινή, 18η Ιουνίου 2026.
Το πλαίσιο: μειονότητα, νομιμότητα και «εισαγόμενες» κινητοποιήσεις
Και στις τρεις δικασίμους, το Δικαστικό Μέγαρο Ξάνθης μετατράπηκε σε σημείο μαζικής κινητοποίησης. Εκπρόσωποι των Μουφτειών της Θράκης, μέλη των ΔΕΜΠ, ιεροδιδάσκαλοι και πλήθος μουσουλμάνων και χριστιανών πολιτών στήριξαν τους νόμιμους θρησκευτικούς λειτουργούς. Από την άλλη πλευρά, σημειώθηκε οργανωμένη κινητοποίηση υπέρ των κατηγορουμένων, με την παρουσία νομικών από τους Δικηγορικούς Συλλόγους Άγκυρας, Κωνσταντινούπολης και Αδριανούπολης, ορισμένοι εκ των οποίων χαρακτήρισαν δημοσίως τη δίκη «πολιτική» και αμφισβήτησαν το δικαίωμα του ελληνικού κράτους να διορίζει Μουφτήδες.
Η υπόθεση εντάσσεται στο χρόνιο ζήτημα της μη αναγνώρισης, από κύκλους που συνδέονται με το λεγόμενο «παραμουφτειακό» καθεστώς και την επιρροή του τουρκικού προξενείου, των κρατικά διορισμένων Τοποτηρητών Μουφτήδων. Υπενθυμίζεται ότι η Συνθήκη της Λωζάνης αναγνωρίζει ρητά και αποκλειστικά μουσουλμανική —και όχι «τουρκική»— μειονότητα στη Θράκη. Η σημερινή καταδίκη, έστω και με ανασταλτικό χαρακτήρα, αποτυπώνει ότι η βίαιη παρεμπόδιση της θρησκευτικής ελευθερίας δεν μένει χωρίς συνέπειες· το ερώτημα είναι αν η αναστολή της ποινής λειτουργεί ως επαρκές αποτρεπτικό μήνυμα.
thracenews.gr
