Ρεβυθούσα και FSRU Αλεξανδρούπολης γεμίζουν με αμερικανικό LNG, επιβεβαιώνοντας τη μετατροπή της Ελλάδας σε βασική πύλη τροφοδοσίας για τα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Το πρώτο τρίμηνο του 2026 προγραμματίζονται 17 τάνκερ με όγκους έως 14 TWh, ενώ η αυξημένη ζήτηση και το ράλι τιμών ενισχύουν τον ρόλο των ελληνικών υποδομών.
Η εκρηκτική άνοδος των εισαγωγών αμερικανικού LNG στις ελληνικές υποδομές Ρεβυθούσας και FSRU Αλεξανδρούπολης αναδεικνύει τη νέα γεωοικονομική θέση της Ελλάδας στον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης. Μετά τον περσινό τριπλασιασμό των εξαγωγών φυσικού αερίου στις 8,59 TWh, το πρόγραμμα εκφορτώσεων για το πρώτο τρίμηνο του 2026 προβλέπει 17 τάνκερ, με συνολικούς όγκους που εκτιμάται ότι θα κυμανθούν στις 13-14 TWh, κυρίως για τις αγορές των Βαλκανίων.
Άλμα όγκων εν μέσω ράλι τιμών και αυξημένης ζήτησης
Η έντονη πτώση της θερμοκρασίας στην Ευρώπη έχει εκτοξεύσει την κατανάλωση φυσικού αερίου και την τιμή του, η οποία από τις αρχές Ιανουαρίου έχει ενισχυθεί κατά περίπου 37%, κλείνοντας στα 37,6 ευρώ/MWh την Παρασκευή. Σε αυτό το περιβάλλον, οι ελληνικές υποδομές λειτουργούν ως κρίσιμος αποσβεστήρας κινδύνου για την περιοχή, καθώς οι εισαγωγές LNG πολλαπλασιάζονται και οι συζητήσεις για επιπλέον spot φορτία εντείνονται.
Στη Ρεβυθούσα, μόνο για τον Ιανουάριο, εφόσον τηρηθεί το πρόγραμμα, αναμένονται 3,4 TWh, με συνεχείς αφίξεις δεξαμενόπλοιων που εξυπηρετούν σχεδόν όλους τους μεγάλους παίκτες της ελληνικής αγοράς (ΔΕΗ, Motor Oil, Metlen, Enerwave, ΗΡΩΝ, ΔΕΠΑ). Ο ρυθμός αυτός συνεχίζεται τον Φεβρουάριο με περίπου 3,5 TWh, ενώ για τον Μάρτιο προγραμματίζονται έξι εκφορτώσεις συνολικού όγκου 4,19 TWh. Ουσιαστικά, η Ρεβυθούσα λειτουργεί πλέον σε αυξημένη χρήση χωρητικότητας, με 5-6 πλοία LNG τον μήνα, κυρίως αμερικανικής προέλευσης.
Ο ρόλος του FSRU Αλεξανδρούπολης και ο Κάθετος Διάδρομος
Το FSRU Αλεξανδρούπολης, δυναμικότητας 4,3 εκατ. τόνων ετησίως, μετά την επαναλειτουργία του από τον Αύγουστο έχει ήδη υποδεχθεί πέντε φορτία, όλα από τις ΗΠΑ, με βασικό αποδέκτη τη βουλγαρική Bulgargaz και δευτερευόντως την ελληνική αγορά. Για τις 4 Φεβρουαρίου αναμένεται το επόμενο τάνκερ της Gastrade, ενώ για τον Μάρτιο είναι προγραμματισμένο φορτίο της Shell, επίσης για τη Βουλγαρία.
Παράλληλα, εξετάζονται πρόσθετες αφίξεις αμερικανικού LNG από την κοινοπραξία «Atlantic – See LNG Trade» (AKTOR 60% και ΔΕΠΑ 40%), με τελικό προορισμό την Ουκρανία μέσω Naftogaz, στο πλαίσιο δήλωσης προθέσεων για τροφοδοσία κατά τον χειμώνα 2026 (Ιανουάριος-Μάρτιος). Αυτό υπογραμμίζει ότι η Αλεξανδρούπολη δεν είναι μόνο βαλκανικός, αλλά και ουκρανικός ενεργειακός δίαυλος.
Ωστόσο, από τον Απρίλιο έως και τον Ιούνιο το FSRU θα τεθεί εκτός λειτουργίας για συντήρηση, με αποτέλεσμα να διακοπεί προσωρινά η διάθεση του προϊόντος «Route 2» μέσω του Κάθετου Διαδρόμου, δηλαδή των ροών LNG από Αλεξανδρούπολη προς Βουλγαρία μέσω του αγωγού IGB. Αυτό φωτίζει τις ακόμη υπαρκτές «παιδικές ασθένειες» του συστήματος, αλλά και την ανάγκη για θωράκιση της αξιοπιστίας του διαδρόμου.
Στρατηγική αναβάθμιση και κίνδυνοι εξάρτησης
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: η Ελλάδα μετατρέπεται ταχέως σε κόμβο LNG για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, με αυξανόμενα έσοδα από διαμετακόμιση, ενίσχυση της γεωπολιτικής βαρύτητας και μεγαλύτερη επιρροή στις περιφερειακές αγορές ενέργειας. Ταυτόχρονα όμως, η εξάρτηση από αμερικανικό LNG και η συγκυριακή έκθεση σε ακραίες κινήσεις τιμών και καιρικών συνθηκών δημιουργούν νέους κινδύνους, τόσο για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας όσο και για την ενεργειακή ασφάλεια των γειτονικών χωρών που στηρίζονται στις ελληνικές υποδομές.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η «πλημμύρα» αμερικανικού LNG σε Ρεβυθούσα και Αλεξανδρούπολη είναι στρατηγική ευκαιρία, αλλά και τεστ ωριμότητας: αν η Ελλάδα δεν αξιοποιήσει τα έσοδα και την ισχύ του νέου ρόλου για μακροπρόθεσμες επενδύσεις σε υποδομές, αποθήκευση και ΑΠΕ, κινδυνεύει να μείνει ένας ακριβός διαμετακομιστικός σταθμός σε μια αγορά που αλλάζει ταχύτατα.
Πηγή sbctv.gr
